Athlenda

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

WINNING AT WINNING TIME,THAT IS ALL ABOUT..



  Το να νικάς στη χρονική περίοδο που κρίνονται όλα,αυτό είναι το θέμα.Ταδε έφη Πατ Ράιλι μετά τη πρόκριση της ομάδας του προχθές, στους τελικούς του ΝΒΑ,αλλά το ''ρητό'' του, κολλάει γάντι στη περίπτωση των δύο αιωνίων της Α1.Τα 3-0 και τα..κύπελλα πήγαν περίπατο και ο Παναθηναικός έσπασε έδρα και τσαμπουκά πέρνωντας το διπλό στο ΣΕΦ.

 Θα γράψουμε κάτι και ας παρεξηγηθούμε.Το μεγαλύτερο ''κέρδος'' αυτής της ομάδας που οδηγεί τόσα χρόνια ο Ομπράντοβιτς δεν είναι τα 6 αστέρια στη φανέλα,αλλά το αξεπέραστο winning mentality (ή αλλιώς το ''μέταλλο'')που έχουν ''χτίσει'' οι πράσινοι.Ποιά άλλη ομάδα δε θα είχε γονατίσει μετά την αντεπίθεση του Σπανούλη στο 68-68 σε ένα τέτοιο περιβάλλον?Οχι ο Παναθηναικός..(με τον Φώτση να κλείνει πονηρά το μάτι)
Ο ΝΤΟΥΝΤΑ
Ξεκινώντας  και οι δύο ομάδες έβγαζαν τέτοια ένταση που νόμιζες ότι θα εκραγεί το παρκέ.Στο 1ο δεκάλεπτο ο ΟΣΦΠ άγγιξε το ''τέλειο'' αμυντικά.Τα δυνατά πόδια του Λούκας και η ενέργεια του Μπουρούση συνεπικουρούμενα από το επιθετικό κρεσέντο του Τεόντοσιτς είχαν βγάλει το πρώτο exit-poll του ματς,υπέρ των ερυθρόλευκων.Σε προηγούμενη αναφορά μας στους τελικούς είχαμε προβλέψει οτι ο Ιβκοβιτς θα αποφύγει ταυτόχρονη χρησιμοποίηση Σπανούλη-Τεόντοσιτς,πέρα από τα τελευταία λεπτά των κλειστωτς και έτσι έγινε.Το θέμα είναι οτι η έξοδος του Τεόντοσιτς κόστισε στην ομάδα του,μένωντας μάλιστα 8'30'' εκτός στη β΄ περίοδο και επιστρέφωντας μάλλον κρύος και προσπαθώντας απεγνωσμένα να ξαναβρεί το ''stroke'' της 1ης περιόδου.Γενικά ο Οσφπ πνίγηκε στο άγχος του,στο οτι ''ήρθε η ώρα και πρέπει τώρα..'' με τους πράσινους (μάστορες στη διαγχείρηση του άγχους) να σφίγγουν διασκεδαστικά τη θηλειά γύρω από το λαιμό των αντιπάλων τους.Ο Ντούντα χαμήλωσε το σχήμα του αλλά η  ομάδα κατέβαινε επίπεδο τα λεπτά που ο Μπουρούσης δεν βρισκόταν στο παρκέ,ειδικά με τέτοιον Μάριτς.Δε βγήκε το μαρκάρισμα του Παπαλουκά στα φόργουορντ του Παναθηναικού(έφαγε συνεχόμενα ποσταρίσματα),αδιανόητο ο Μαυροκεφαλίδης να παίζει τον Μπατίστ χωρίς βοήθειες.Η άνοδος του Λούκας και η επιστροφή του Σπανούλη έχουν μπερδέψει λίγο τα πράγματα καθώς η περιφέρεια του δείχνει να μην έχει ''φιλτράρει'' αυτή την ανακατανομή ρόλων.
Ο ΖΟΤΣ
Προσσέγγισε διαφορετικά το ματς,κυρίως στο επιθετικό κομμάτι.Εψαξε μέχρι εκεί που δεν πέρνει να βάλει τη μπάλα ''μέσα'',προτιμώντας λόμπες στους ψηλούς στο πικ εν ρόλ, παρά να χτυπήσει στα πόδια με τα γκαρντ και δικαιώθηκε.Με τέτοιον Μάριτς δίπλα στο Μπατίστ θυμίζει Βερολίνο 2009,όταν κέρδιζε τα μεγάλα ματς  από τη θέση ''5''.Αναγνωρίζει,αποκωδικοποιεί χτυπά ακαριαία τις αδυναμίες της αντίπαλης αμυνας καλύτερα από κάθε άλλη ομάδα στην Ευρώπη.Εξαιρετικός ο Καιμακόγλου,παράδειγμα ετοιμότητας.Άλλος power forward που θα έπερνε στα 4,5μ τη μπάλα με αποστολή να ποστάρει και έχοντας στη πλάτη του τον Παπαλουκά,θα είχε χάσει τη μπάλα,το πορτοφόλι,το αμάξι, μπορεί και το εσώρουχο του από τον Τεό,αλλά ο Κα'ι'μακόγλου το έκανε άριστα δημιουργώντας καταστάσεις για τους συμπαίκτες του και εκεί εστίασε ο Ομπράντοβιτς σε ένα κρίσιμο κομμάτι του αγώνα.Το θέμα είναι οτι χωρίς σουτ θα έχει πρόβλημα,και ο σκεπτικισμός για τη δυστοκία του Νίκολας συνεχίζεται.Το θέμα είναι ψυχολογικό για αυτό και ο Ζοτς τον αφήνει μέσα μέχρι να βάλει ενώ στη πορεία τον τοποθέτησε και ως βασικό δημιουργό για να φτιαξει φάσεις ώστε να βρεί ρυθμό.Οι πράσινοι σούταραν πολύ λιγότερα τρίποντα απ'ότι συνηθίζουν και προκάλεσαν το αντίπαλό τους να τους κερδίσει απ'τη γραμμή του ''θανάτου'' εστιάζοντας μόνο στον Τεόντοσιτς και αφήνοντας προκλητικά τους υπόλοιπους γκαρντ αλλά και τα σούτ των Έρτσεγκ-Κέσελι απ'τις γωνίες,με αυτή τη ζώνη προσαρμογής που του έδωσε τελικά για τα καλά το τιμόνι στο μάτς.Οι εμφανίσεις του Δημήτρη Διαμαντίδη σε τέτοιου είδους ματς σε μερικά χρόνια θα χαρακτηρίζονται ως μυθικές και χθές πρόσθεσε μια ακόμα στο παλμαρέ του..Λένε οτι το μεγαλύτερο επίτευγμα του Τζόρνταν ήταν οτι είχε καταφέρει να επιβληθεί ψυχολογικά στους αντιπάλους του μεταφέρωντας την ήττα στο μυαλό τους πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας.Την ίδια ''στημμενη'' υπέρ του κατάσταση έχει φτιάξει στα μέρη μας ο Διαμαντίδης..
ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ..
 Break λοιπόν ο Παναθηναικός από το 1ο ματς απλά επειδή ξέρει να παίζει σε υψηλό επίπεδο,με μια εκπληκτική προσοχή στη λεπτομέρεια,στα πραγματικά κρίσιμα παιχνίδια.Ας μη γελιόμαστε,η σειρά σαφώς και δεν έχει τελειώσει.Ο επόμενος αγώνας θα είναι πολύ ΔΥΣΚΟΛΟΣ για τους πράσινους.Ο Ολυμπιακός έχει τη ποιότητα να κερδίσει στο ΟΑΚΑ και μην ξεχνάμε οτι για αυτόν είναι ματς δίχως αύριο.Ο Ζότς θα περιμένει τον Νίκολας(παίκτης βαρόμετρο με τον τρόπο που παίζει επιθετικά ο ΠΑΟ)και ο Ιβκοβιτς τον πληγωμένο εγωισμό των παικτών του.Ολα ανοιχτά..
ΤΑ ΚΑΡΝΤΑΣΙΑ..
Ντέρμπι ρετρό για τη 3η θέση ,πολύ ανταγωνιστικό παιχνίδι(τέτοια δε λείπουν άλλωστε από το πρωτάθλημά μας)συγκλονιστικό φινάλε.Παρακολουθόντας τις δύο ομάδες μέσα στη χρονιά και καταλήγοντας στο ματς της Πέμπτης,το πρώτο που πρέπει να πούμε είναι ότι  φέτος το επίπεδο έχει πέσει αρκετά.Η οικονομική κρίση είναι ένας καλός αντίλογος αλλά η διαφορά με τα ρόστερ των προηγούμενων ετών (ρίξτε μια ματιά στα περσινά) είναι τόσο μεγάλη που κάνει έναν παίκτη με τη ποιότητα του  Μάρσαλ(ή του Τάκερ πρίν αποχωρήσει) να ξεχωρίζει σαν τη μύγα μές στο γάλα και να κρίνει καταστάσεις.Ο Αρης έχει σαφώς καλύτερο και πιο γεμάτο ρόστερ από τον Πάοκ,ο οποίος με τη σειρά του έχει πιο ξεκάθαρους κώδικες επικοινωνίας στο παιχνίδι του (λόγω καλύτερου μοιράσματος ρόλων)και υπερτερεί σημαντικά σε προπονητική κατεύθυνση.Η διοίκηση των κιτρίνων,παρά τις σημαντικές περικοπές και τη μείωση του μπάτζετ στο 1εκ.ευρώ) κατάφερε με αυτά τα δεδομένα να φτιάξει ένα γεμάτο κ ποιοτικό(για αυτό το οικονομικό μεγεθος)ρόστερ αλλά απέτυχε στις επιλογές των ξένων.Δε νοείται ο Αρης να βασίζεται σε ξένους των… 50χιλ.(Ουιντερς,Κινγκ)ή να έχει στο κουμάντο τον ανεκδιήγητο για άσσο στην Α1,Μπόμπι Μπράουν.Ο Αμερικάνος(κορυφαίος στο 1ο ματς)θα μπορούσε να παίξει τη θέση στην Ιταλία των σκόρινγκ γκαρντς στο ‘’1’’(κατά τα Αμερικανικά πρότυπα)στη Λιθουανία ή στο Ισραήλ,όχι στο δικό μας πρωτάθλημα και μάλιστα σε τέτοιο επίπεδο.Θεωρούμε πως  ο Μπράουν  μπορεί να βοηθήσει περισσότερο τον Αρη ερχόμενος από τον πάγκο,ως κόμπο γκαρντ,σε ρόλο game changer καθώς με το σκοράρισμα του μπορεί ν’αλλάξει το ρυθμό.Καλό λοιπόν θα είναι ο Σούμποτιτς να του πάρει τη μπάλα από τα χέρια και να τον περιορίσει στο εκτελεστικό κομμάτι τοποθετώντας στο ‘’1’’ τον Κουμπούρα ή τον Σλούκα ,με τον Αμερικανό στο ‘’2’’,αφήνωντας λίγο στην άκρη το σχήμα με τους 3 δημιουργούς και τον Σλούκα να μαρκάρει στο ‘’3’’.Η άμυνα με την αλλάγη προπονητή έχει βελτιωθεί,σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι αντάξια της παράδοσης  που έχει χτίσει ο σύλλογος τα τελευταία χρόνια σε αυτόν το τομέα.Στην αντίπερα όχθη το όνομα είναι ένα..Σούλης Μαρκόπουλος.Μετρώντας τη μια απώλεια μετά την άλλη μέσα στη σεζόν,χάνωντας τον πύλωνα του παιχνιδιού του(Λάζος) και τον καλύτερο σουτέρ του(Μαγκράθ)κράτησε την ομάδα ενωμένη ,τονίζοντας τα όπλα και κρύβοντας τις αδυναμίες της,καταφέρνωντας να τερματίσει καθαρά 3ος χωρίς πολλά πολλά..Ο Δικέφαλος είναι ομάδα overachiever και έχει τη ψυχολογία με το μέρος του μετά την εξέλιξη του πρώτου ματς.Ο Αρης πολλές φορές φέτος ήταν κατώτερος των προσδοκιών..
ΥΓ:Εκτός έδρας, 2 πόντους κάτω, τελευταία επίθεση, πας για τρίποντο Κωστάκη..Η τέλοσπάντων,βάλε το μαχαίρι στο στόμα και όρμα…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ#4

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου