Athlenda

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ



Ο Παναθηναϊκός  πλήρωσε το παιδικό μπάσκετ του 1ου ημιχρόνου και τώρα είναι αναγκασμένος να παίξει τη καλύτερη ζαριά του τη Πέμπτη. Ακόμα μια νίκη του Μπλάτ, απέναντι στο προπονητικό τιμ του Παναθηναϊκού.



Όποιοι μας διαβάζεται καιρό θα ξέρετε ότι εδώ τα λέμε έξω από τα δόντια για τον απλούστατο λόγο του ότι δεν εξυπηρετούμε κανένα συμφέρον. Χτες βράδυ λοιπόν, αυτός ο Παναθηναϊκός απλά δεν άξιζε τίποτα στη Νόκια Αρίνα. Ναι θα μπορούσε να το κλέψει το ματς (σε μια ενδεχόμενη παράταση) αλλά δεν είχε το σθένος να σκοράρει στα 1-2 κομβικά σουτ, τα « σούτ του αουτσάιντερ» για να βάλει στη πίεση μια καυτή έδρα και μία αποφασισμένη ομάδα. Α Π Ο Φ Α Σ Ι Σ Μ Ε Ν Η ομάδα, ακριβώς όπως το γράφω. Αυτή ήταν η διαφορά μετάξυ της Μακάμπι και των πρασίνων, το βράδυ της Τρίτης. Μια καθαρή νίκη του Ντέηβιντ Μπλάτ απέναντι στο καλύτερο προπονητικό τιμ της Ευρώπης. Παίζοντας από την αρχή του ματς χωρίς τους δύο παίκτες με την πιό ανοικτή επαφή με το καλάθι (Λάνγκφορντ και Μπλού, έστω και εαν ο 2ος κατάφερε να μείνει τελικά 24’ στο παρκέ), πήγε το παιχνίδι στη δύναμη, στα μούσκουλα και τη θέληση , τομέας όπου όπως αποδείχτηκε η Μακάμπι υπερείχε και θα υπερέχει πάντα, όπως τόσα χρόνια παραδοσιακά.


Οι Ισραηλινοί δε πήγαν σε κάτι περίπλοκο. Έπαιξαν απλά. Κλειστά στην άμυνα προστατεύοντας το ζωγραφιστό με νύχια και με δόντια, κάνοντας ξεκάθαρο ότι « εάν μπορείς να τα βάλεις απ’έξω μάγκας και κερδίζεις. Από μέσα δε παίζει..» Φάουλ πειστικά, δυνατή άμυνα και  αθλητικά προσόντα  συνοδευόμενα από τη πείνα του αουτσάιντερ ζωγραφισμένη σε κάθε διεκδικούμενη μπάλα. Εκεί υπερέχουν, ναι. Αυτή η άμυνα για να ανοίξει χρειάζεται περιφερειακό σουτ. Εφόσον «γράψεις 2-3» απ’έξω μπορείς σταδιακά να τη δείς να ανοίγει σαν βεντάλια και να τη ξεχαρβαλώσεις. Περισσότερο άμυνα μυαλού παρά κάτι τόσο εξεζητημένο σε τακτική. Η τελευταία επίθεση των πρασίνων αντικατορπρίζει την όλη εικόνα τους στο παιχνίδι. Φόβος, μη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του. Ο Διαμαντίδης με γνώμονα το momentum ήταν ο μοναδικός παίκτης που μπορούσε να σκοράρει για τρείς σε αυτά τα τελευταία δεύτερα. Πήρε την αλλαγή στο μαρκάρισμα, ξεκίνησε τη διείσδυση (χωρίς νόημα κατ’εμε), ξαναβγήκε έξω δείχνοντας πλέον ότι φανερα δε το πιστεύει και εν τέλει έπνιξε (με τα φαντάσματα από το σουτ του 2ου αγώνα να τον καταδιώκουν) την επίθεση με τη πάσα του στον Καλάθη. 


Ο Παναθηναϊκός είχε ευκαιρίες αλλά όσο προχωρούσαμε στη 4η περίοδο η απόδοσή του μου ενίσχυε το συναίσθημα (όπως θεωρώ σε πολλούς από εσάς) ότι θα χάσει με αποτυχημένη δικιά του τελευταία επίθεση. Έπαιξε ορθολογικά μόνο στο ξεκίνημα της 3ης περιόδου όπου πέρασε τη μπάλα στο Βουγιούκα και μάζεψε τη διαφορά. Απέναντι είχε μια Μακάμπι που έπαιζε χωρίς τη δημιουργία από τα ρήγματα του Λάνγκφορντ και με τον Σμίθ στο «2».. Τα καλάθια που δέχτηκε από cuts στο 1ο ημίχρονο και από συνεργασίες εντός του ζωγραφιστού μέσα σε πλήθος είναι κάτι το πρωτόγνωρο για τη πράσινη άμυνα. Φανερή η έλλειψη συγκέντρωσης και πίστης. Γιατί..? Ναι, η ομάδα δε παίζει καλά καιρό τώρα αλλά το fundamental τόσων χρόνων πήγαν περίπατο.. Στατική επίθεση, απέναντι σε μια επίσης στατική αλλά «με περισσότερη ενέργεια σε ότι κάνω» επίθεση. Λάθη στη μεταβίβαση της μπάλας, με τη Μακάμπι να χτυπά στο σημείο που περίμενε να χτυπηθεί και κυρίως πολλά χαμένα αμυντικά ριμπάουντ. Τα δύο του Χέντριξ στη 4η περίοδο έκριναν εν τέλει την αναμέτρηση, με τον Αμερικανο να τα κάνει καλάθια. Σε ματς 60 πόντων δεν έχεις τύχη με τόσες λιγότερες κατοχές, σε τέτοιο επίπεδο. Ο Ομπράντοβιτς δεν έπαιξε το χαρτί του Λόγκαν ο οποίος μπορεί να σουτάρει καλύτερα από τον Καλάθη και να πιέσει τη μπάλα, τομέας στον οποίον πρέπει να δωθεί περισσότερη έμφαση στο 4ο ματς. 


Το παν για τους πράσινους είναι να βρούν το μυαλό τους. Εχει πειραχτεί, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Οταν τρώς ντράιβ από τον Οχαγιόν στη δυνατή πλευρά με τον Σάτο να περιμένει (λες και είναι ο Βράνκοβιτς) κάτω από το καλάθι έχεις θέμα. Θέμα αγωνιστικότητας και συγκέντρωσης. Η λύση είναι στο μυαλό και στο «δε φοβάμαι να χάσω». Τότε θα λυθεί μόνο η ομάδα του Ομπράντοβιτς ο οποίος έπαιξε σωστά με τον Περπέρογλου για βρεί καλά σουτ, αυτή τη φορά. Όπως είχε πεί παλιότερα ο Ντανίλοβιτς συμβουλεύουντας τον Παλάσιο πρίν το τότε μεγάλο ματς με τους πράσινους «συνέχισε να σουτάρεις, κάποιας στιγμή θα πέσουν». Πίστη θέλει και ρίσκο. Ειδικά από μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός, η οποία στην ουσία μετά από τόσα χρόνια δεν έχει να ρισκάρει απολύτως τίποτα..

ΟΥΝΙΞ-ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ


Γρήγορα και περιεκτικά. Η Μπαρτσελόνα σε αυτό που λέμε «ομαδική επίθεση», τομέας που τη θαυμάζαμε χρόνια για τις συνεργασίες και τη ταχύητα εκτέλεσης (ειδικά στο σετ παιχνίδι) δε βλέπεται. Καιρό τώρα. Συνεχίζει και κερδίζει από τη πολύ αποτελεσματική της άμυνα, την καλύτερη στη διοργάνωση όλη τη χρονιά. Ο Πασούτιν άλλαξε τροπάριο. Σταμάτησε να περνά μπάλες στον Τζαβάη παίζοντας πιό περιφερειακά –όπως όλη τη χρονιά- αλλά με τον Γκρίρ στο «1» ναι μεν έχει περισσότερες ευκαιρίες για προσωπική φάση αλλά χάνει τελικά σε ομαδική επιθετική λειτουργία σε σχέση με τον πιό κοντρολαρισμένο Σαμοϊλένκο. 


Η Ούνιξ έπαιξε εκπληκτική άμυνα στο 1ο ημίχρονο (οι Καταλανοι στο 19’ είχαν 22 πόντους..) αλλά από τη στιγμή που ενεργούσε ατομικά μπροστά απέναντι σε μια άμυνα με τους καλύτερους αυτοματισμούς στην Ευρώπη ήταν σίγουρο ότι ο χρόνος κυλούσε εις βάρος του. Ο Ναβάρο στη 3η περίοδο ήταν εκπληκτικός ανοίγοντας τη κλειστή Ρώσικη άμυνα με αποτέλεσμα τα γκαρντ του Πασκουάλ να βρούν διαδρόμους στη 4η περίοδο και καλά σουτ με σπλίτ αούτ και έξτρα πάσα. Οι Καταλανοι είναι πολύ στατικοί στην επίθεση και κερδίζουν αποκλειστικά με τη πίεστική στο μισό γήπεδο άμυνα τους. Αυτό ναι, το κάνουν στην εντέλεια. Το performance τους –έτσι όπως το βλέπω εγώ- όμως αφήνει πολλές ελπίδες στο νικητή του ζευγαριού Μοντεπάσκι-Ολυμπιακός..

4 σχόλια:

  1. jim geia sou apo germania!xenerwsa apisteuta xtes me ton panathinaiko?ti xali sto prwto hmihrono htan auto?tragikh amyna.thelw tis pithanotites sou gia th seira opws einai twra ta pragmata.syfxaritiria gia to blog!

    panagiwtis, cologne

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γειά σου Παναγιώτη, ευχαριστώ για το σχόλιο. Πανέμορφη η Κολωνία.. Η δικιά μου οπτική.. Βλέπω μπροστά ένα παιχνίδι 50-50. Αυτό μόνο, τίποτα παραπέρα. Η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολα τα πράγματα. Είχε ευκαιρία χθές ο Παναθηναϊκός..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. tragikos o pao..h katastash prin to tetarto mats mou thimizei auto to do or die pou paizame sto beligradi sth prwth thiteia tou saras kai xasame. h omada de mporei fainetai..apla de mporei.apokleietai apo mia metria omada

    manu chao

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. που ειναι οι μεταγραφες του παναθηναϊκου?λογκαn-DNP σμιθ σχεδόν DNP κυριτσης πατ αστο καλύτερα..ποια ηταν τελικα η ενισχυση της ομαδας το καλοκαιρι?παλι με τους 32 plus παιζουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή